Ozon jest gazem naturalnie występującym w atmosferze. To właśnie jemu zawdzięczamy świeży zapach powietrza tuż po burzy. W naturze ozon powstaje w momencie wyładowań elektrycznych (uderzeń pioruna), a w górnych warstwach atmosfery również pod wpływem oddziaływania promieni UV na cząsteczki tlenu (O2). Ze względu na silne własności aseptyczne, ozon wykorzystywany jest do dezynfekcji.

Ozon i jego możliwości

Pojęcie dziury ozonowej znane jest chyba wszystkim, choć nie zawsze zdajemy sobie w pełni sprawę, co ono oznacza. Występujący w atmosferze ozon pełni ważną rolę w pochłanianiu promieniowania nadfioletowego, wysyłanego przez Słońce w kierunku Ziemi. Oznacza to, że warstwa ozonowa chroni nas przed szkodliwym oddziaływaniem UV, a jej zmniejszenie (dziura ozonowa), grozi nadmierną ekspozycją na niebezpieczne promieniowanie.

Jednocześnie ozon w dużym stężeniu wykazuje własności toksyczne. To właśnie one są podstawą do wykorzystania ozonu w procesach dezynfekcji. Ozonowanie stosuje się m.in. do odkażania wody pitnej, w celu usunięcia z niej wszelkich bakterii i innych zanieczyszczeń biologicznych.

Bardzo ważną cechą ozonu, która pozwala na stosowanie go w celu dezynfekcji pomieszczeń, jest krótki czas rozkładu. Oznacza to, że gaz traci swoje toksyczne właściwości niezwykle szybko, dzięki czemu możliwe jest ponowne korzystanie ze zdezynfekowanych pomieszczeń, niedługo po procesie dezynfekcji ozonem. Jednak aby mieć pewność, że odkażane wnętrza nadają się już do użytku przez ludzi, konieczne jest dokonanie pomiaru stężenia ozonu.

Stężenie ozonu w dezynfekowanych wnętrzach

Jak wspomnieliśmy już wcześniej, ozon wykorzystywany jest na szeroką skale do dezynfekcji pomieszczeń. Ponieważ w procesie rozpadu cząsteczek ozonu nie powstają żadne niebezpieczne produkty uboczne, jest to najlepsza metoda usuwania nieprzyjemnych zapachów we wnętrzach mieszkalnych, ale także groźnych bakterii, pleśni i grzybów z pomieszczeń w budynkach użytku publicznego.

Ozon rozpada się na neutralny tlen w wyniku reakcji z otaczającymi go przeszkodami. Zatem wypełniając dezynfekowane pomieszczenie, stężony gaz wnika we wszystkie znajdujące się w nim powierzchnie (dywany, tapety, tapicerki itd.), gdzie reaguje z grzybami, wirusami i bakteriami, automatycznie rozpadając się i zyskując neutralność (stężenie ozonu spada).

Bezpieczeństwo użytkowania generatorów ozonu zależy od stężenia gazu po zakończeniu pracy. Dlatego po przeprowadzonej dezynfekcji, a przed oddaniem pomieszczenia do ponownego użytku, wskazane jest dokonanie pomiaru stężenia ozonu za pomocą specjalistycznych mierników, jakie można znaleźć w ofercie sklepu internetowego BITOM.

Zakres dopuszczalnego stężenia ozonu w miejscu pracy, gdzie przebywamy 8 godzin na dobę, wynosi 0,05-0,1 ppm. Przy stężeniu 0,1 ppm można spodziewać się podrażnienia błon śluzowych oczu, gardła i nosa oraz bólu głowy. Aby upewnić się, że we wnętrzu panuje bezpieczne stężenie gazu, warto sięgnąć po ręczny miernik, jak np. Multigas III, o zakresie pomiaru od 0 do 10 ppm.

Takie mierniki wyposażone są m.in. w sygnalizatory alarmowe, które ostrzegają o potencjalnym niebezpieczeństwie oraz graficzne wyświetlacze LCD, na których w przejrzysty sposób prezentowane są wyniki pomiarów. W przypadku wykrycia zbyt dużego stężenia gazu po użyciu generatora ozonu, wskazane jest dodatkowe przewietrzenie pomieszczenia. Poziom stężenia ozonu w pomieszczeniu najczęściej jest bezpieczny już po upływie około 2 godzin od dezynfekcji.

Jak mierzyć stężenie ozonu?
5 (100%) 1 vote